AristeriDiexodos. Powered by Blogger.
 
Sunday, May 18, 2014

Για το Εκλογικό Αποτέλεσμα της 18ης Μάη 2014 και την ανάγκη να νικήσουμε

0 comments
Το εκλογικό αποτέλεσμα του πρώτου γύρου των Δημοτικών και Περιφερειακών Εκλογών αποτελεί ήδη εργαλείο για τη διαμόρφωση πολιτικών θέσεων και εντυπώσεων. Η ανάγνωση του ορίζει σε μεγάλο βαθμό το πως κάθε δύναμη εντάσσεται στον αγώνα της επόμενης μέρας. Η συγκριτικά διαφορετική εικόνα μεταξύ exit poll και τελικών αποτελεσμάτων έχει δημιουργήσει μια κατάσταση παγωμάρας στους αριστερούς ανθρώπους ενώ σε κάθε περίπτωση η ανάγκη της εποχής για ανατροπή κάνει κάθε άλλο αποτέλεσμα να μοιάζει μικρό. Και σωστά.

Εντούτοις κάθε μάχη δίνεται στην πραγματικότητα και το χαρακτήρα της και οι αριστεροί άνθρωποι δεν έχουν κανένα συμφέρον να ακολουθήσουν την πολιτική αντίληψη που κυριαρχεί στα πάνελ του Σκάι, του Μέγκα και αλλού μιας και η πολιτική μεθοδολογία σκέψης που προβάλλεται εκεί δεν αναδεικνύει τις δυνατότητες της εποχής. Αντίθετα, η μεθοδολογία αυτή προσπαθεί να αποκρύψει την δυναμική της κοινωνίας, τις αναζητήσεις της, τα υπόγεια ή και φανερά ρεύματα της. 

Για την Ανάγνωση του Αποτελέσματος

Ας εξηγηθούμε: από πολλές (συστημικές) φωνές γίνεται η λαθροχειρία της απευθείας σύγκρισης των Βουλευτικών Εκλογών με αυτό των Δημοτικών και Περιφερειακών Εκλογών. Η ανάγνωση αυτή αποκρύπτει τρεις βασικές αλήθειες: 
  • το γεγονός ότι το σώμα των ψηφοφόρων στις δημοτικές και περιφερειακές εκλογές είναι δυνητικά πιο έντονα επηρεαζόμενο από τους μηχανισμούς εξουσίας και τις σχέσεις πάρε-δώσε που υπάρχουν στις τοπικές κοινωνίες και ιδιαίτερα στην περιφέρεια. Οι σχέσεις εξουσίας αυτές δεν διαρρηγνύονται από τη μία μέρα στην άλλη και δεδομένων των άμεσων οικονομικών συμφερόντων και σχέσεων που υπάρχουν. Οι μηχανισμοί δεν καταργούνται ξαφνικά...
  • το γεγονός ότι τα διάφορα "δήθεν ανεξάρτητα" ψηφοδέλτια διατηρούν τη δυνατότητα να το παίζουν αντιμνημονιακοί παρά το ότι έχουν επί της ουσίας στήριξη των κομμάτων της συγκυβέρνησης. Πουθενά δεν κέρδισαν περιφέρειες οι επίσημοι υποψήφιοι ενώ οι δήθεν ανεξάρτητοι παίξανε με τη λογική του αντί-μνημόνιο.
  • το γεγονός ότι η βουλευτική ψήφος του λαού σχετίζεται με την ευρύτερη πολιτική του τοποθέτηση για την πορεία της χώρας και το πως απαντά κρίσιμα ερωτήματα όπως το θέμα του αν θα έχουμε ή όχι μνημόνιο ή αν θα πληρώσουμε ή όχι το χρέος, ενώ η ψήφος στις δημοτικές και περιφερειακές εκλογές διαπερνάται από ένα σύνολο ευρύτερων ερωτημάτων και τεθλασμένων αντιλήψεων για τα τοπικά ζητήματα πάνω στα οποία η Αριστερά και ο ΣΥΡΙΖΑ ιδιαίτερα δεν έχουν μέχρι ώρας σαφή γραμμή και πραγματική λαϊκή γείωση.
Η ανάγνωση του αποτελέσματος χωρίς τον συνυπολογισμό του καθοριστικού ρόλου αυτών των τριών στοιχείων είναι καταδικασμένη να είναι λανθασμένη και να μην εξοπλίζει τους αγωνιζόμενους ανθρώπους για το πως μπορούν να κερδίσουν. 

Κατά αυτή την έννοια, η δικιά μας ανάγνωση του αποτελέσματος ξεκινά από μια διαφορετική βάση. Στόχος του ΣΥΡΙΖΑ και της αριστεράς ευρύτερα σε αυτές τις δημοτικές και περιφερειακές εκλογές δεν θα μπορούσε παρά να είναι άλλος από την αποτύπωση ενός νέου πολιτικού συσχετισμού δύναμης. Ενός συσχετισμού δύναμης που με κεντρικοπολιτικούς όρους υπάρχει ήδη. Αυτό σε μεγάλο βαθμό επιτεύχθηκε με την αριστερά να λαμβάνει επί του συνόλου περίπου (και αυτή τη στιγμή που γράφεται το κείμενο...) 32% - ποσοστό όσο και στις βουλευτικές εκλογές. Εντός αυτού ο ΣΥΡΙΖΑ χάνει σε σχέση με τα αποτελέσματα του στις βουλευτικές ενώ το ΚΚΕ και η ΑΝΤΑΡΣΥΑ ενισχύονται, γεγονός που κύρια πηγάζει από α) τις πιο συγκροτημένες σχέσεις με τις τοπικές κοινωνίες αναλογικά (ιδίως για το ΚΚΕ), β) το γεγονός ότι το ερώτημα των εκλογών αυτών δεν είναι εξίσου διλημματικό αλλά και γ) την δεδομένη αλήθεια ότι η πολιτική στάση του ΣΥΡΙΖΑ σε ένα σύνολο θεμάτων - κύρια του οικονομικού προγράμματος έχει δημιουργήσει βάσιμες αντιφάσεις στον αριστερό κόσμο που είναι και η πραγματική δύναμη και δυναμική ανατροπής, αυτή που πολλαπλασιάζει την δυναμική του κόμματος και δεν αθροίζει απλά κουκιά. 

Παρά αυτή την υπαρκτή και σημαντική κριτική, το κύριο ζήτημα της αποτύπωσης ενός νέου συσχετισμού δύναμης σε μια μάχη άλλου τύπου και πολύ πιο σκληρά εξαρτώμενη από τους μηχανισμούς εξουσίας επιτεύχθηκε. Ο άνθρωπος βέβαια που καταλαβαίνει τις ανάγκες της εποχής, ο αριστερός κόσμος που με πάθος αναζητά την αλλαγή, δεν αρκείται σε αυτό το αποτέλεσμα και πάντα τείνει να δει την αρνητική του σκοπιά: ότι δεν πήραμε τις περιφέρειες ανά την Ελλάδα, ότι σημαντικές μάχες δεν κερδήθηκαν. Θα μπορούσαμε να πάμε πολύ καλύτερα είναι η αλήθεια: η Δυτική Ελλάδα θα μπορούσε να είναι στην Αριστερά, η Κρήτη θα μπορούσε να έχει ένα άλλο αποτέλεσμα. Αλλά όχι: όποιος νόμιζε ότι στις δημοτικές και περιφερειακές εκλογές θα γινόταν ένα άλμα τύπου βουλευτικών λες και η μάχη γίνεται πάνω στα ίδια ερωτήματα και με τον ίδιο τρόπο, ξεχνά ή ποτέ δεν ασχολήθηκε με τον ειδικό χαρακτήρα αυτής της μάχης. Το αποτέλεσμα είναι εν τέλει ελπιδοφόρο, είναι μια ανολοκλήρωτη νίκη που όμως πρέπει να αποτελέσει σκαλοπάτι για άμεσα νικηφόρους αγώνες. Όπου η μάχη πήρε πιο κεντρικά πολιτικά χαρακτηριστικά (Αττική και Αθήνα ιδιαίτερα), ο ΣΥΡΙΖΑ και η αριστερά πήγανε ακόμα καλύτερα. Όπου η αδυναμία της σύνδεσης με τις τοπικές κοινωνίες ήταν πιο εμφανής, τα αποτελέσματα είναι υποδεέστερα. Πουθενά όμως το κατεστημένο δεν κατάφερε να νικήσει με υποψήφιο που ανοιχτά στηρίζει την πολιτική του ενώ η Αριστερά έχει το 1/3 των ψήφων και την Αττική έτοιμη να βγει κόκκινη. Είναι μια καλή θέση μάχης.

Τι μαθαίνουμε από το αποτέλεσμα

Το αποτέλεσμα αυτό δείχνει παράλληλα και τις δυνατότητες της εποχής αλλά και τα όρια του πολιτικού βηματισμού της Αριστεράς και του ΣΥΡΙΖΑ συγκεκριμένα. Παρά την ύστερη προσπάθεια των κομμάτων της συγκυβέρνησης να εμφανίσουν επιτυχία, δεν θα πρέπει κανείς να ξεχνά ότι επί της ουσίας κανένας κομματικός υποψήφιος δεν πήγε καλά παρά μονάχα σε πολύ μικρούς δήμους: η αδυναμία της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ να κατεβάσουν χρωματισμένους υποψήφιους και έμειναν με τους δήθεν ανεξάρτητους καταδεικνύει τα όρια αποσάθρωσης αυτών των πολιτικών σχηματισμών. Γυρνώντας όμως στο αποτέλεσμα της αριστεράς και του ΣΥΡΙΖΑ, τρεις είναι οι βασικές αδυναμίες που δεν επέτρεψαν ένα άλμα επιρροής:
  • Η ταλάντευση στα βασικά θέματα του προγράμματος και της οικονομίας ιδιαίτερα: όπως φάνηκε ο ΣΥΡΙΖΑ έχασε έναν αριστερό κόσμο σε αυτές τις εκλογές - πράγμα πιο εύκολο μιας και το δίλημμα δεν ήταν εξίσου επιτακτικό, ενώ δεν πήρε ένα ευρύτερο δεξιό ακροατήριο. Αποδεικνύεται ότι στελέχη και γραμμές τύπου Σταθάκη όχι μόνο "κόβουν από τα αριστερά" αλλά παράλληλα δεν έχουν τίποτα να προσφέρουν από υπαρκτή δυναμική στην κοινωνία. Ζουν στην δικιά τους φαντασιακή πραγματικότητα και προτείνουν μια γραμμή συγκόλλησης ρευμάτων της κοινωνίας που έχει πάρει διαζύγιο με την έννοια της διαλεκτικής. 
  • Η αδυναμία συγκρότησης οργανώσεων βάσεων και η συγκρότηση διαρκών σχέσεων με τις τοπικές κοινωνίες: το κίνημα ανατροπής δεν μπορεί ποτέ να ολοκληρωθεί "από τα πάνω". Για την αριστερά που δεν θα στηριχθεί από το μιντιακό κατεστημένο, η δύναμη πηγάζει μόνο από τους υπαρκτούς ανθρώπους που γίνονται η δικιά της καθημερινή, πρωτότυπη και σε ανοιχτή επικοινωνία με το λαό φωνή της. Οι εκπρόσωποι των σχηματισμών του χθες είχαν το πλεονέκτημα των μικροεξυπηρετήσεων και των άμεσων σχέσεων - συχνά με οικονομική βάση. Λιγότερο στην Αθήνα και την Αττική και περισσότερο στην περιφέρεια η μάχη αυτή δεν μπορούσε να λάβει άμεσα κεντρικά πολιτικά χαρακτηριστικά και δεν μπορούσε να νικηθεί απόλυτα ως τέτοια. Οργάνωση - Οργάνωση - Οργάνωση λοιπόν. Και για τις εκλογές αλλά και κυρίως για την επόμενη μέρα. 
  • Η έλλειψη προχωρημάτων στην υπόθεση του μετώπου της αριστεράς: στην εποχή των ιστορικών ερωτημάτων και προκλήσεων, οι δυνάμεις της αριστεράς θαρρούν πως έχουν την πολυτέλεια να παίζουν με την ανάγκη του κόσμου να μην ζήσει την καταστροφή για δεκαετίες. Είναι ελάχιστες και μετρημένες οι δυνάμεις που δοκιμάζουν να ορίσουν πως και γιατί μπορεί να υπάρχει ευρύτερη μετωπική συμπόρευση, ποιο μπορεί να είναι το πολιτικό της πλαίσιο (απαντώντας κρίσιμα θέματα όπως αυτά του Χρέους και του Ευρώ), ποιοι οφείλουν να είναι μέσα. Μόνο αρνητικό ρόλο διαδραματίζουν λογικές και απόψεις όπως αυτές της γραφειοκρατικής ηγεσίας του ΚΚΕ ζει που στον παράλληλο κόσμο του "Χίλια κόμματα - μία πολιτική". Ο διαρκής πολιτικός σεχταρισμός δεν αποτελεί στοιχείο μιας αριστερής πολιτικής παρά μόνο ενός σχήματος φοβικού που δεν έχει να προσφέρει τίποτα στο λαό αφού δεν του μιλά για το πως μπορεί να νικήσει. Αντίστοιχα η πλειοψηφική γραμμή της ηγετικής ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ χρησιμοποιεί το ζήτημα της ενότητας μονάχα ως πολιτική ατάκα και εργαλείο και όχι ως καθοριστική πολιτική επιλογή - στοιχείο ταυτότητας μιας νικηφόρας αριστεράς.  
Το άμεσο επόμενο διάστημα απαιτούνται σημαντικά προχωρήματα: η ιστορία χτυπά την πόρτα μα δεν θα μείνει μια ζωή εκεί να μας περιμένει. Είναι δικιά μας ευθύνη να την συναντήσουμε με τον τρόπο που πρέπει. Αυτή είναι η ευθύνη των αριστερών ανθρώπων. Όλων των ανθρώπων που συνειδητοποιούν την ανάγκη να ζήσει ο λαός μας περήφανα. Όλων όσων έχουν τις έννοιες της Δημοκρατίας, της Λαϊκής Κυριαρχίας, της Αυτοδιάθεσης ή του Δικαιώματος στην Εργασία, αξίες ζωής και όχι συνθήματα και ατάκες.

Εντός αυτής της ευρύτερης εικόνας θα πρέπει να δούμε και το αποτέλεσμα της Χρυσής Αυγής η οποία διατηρήθηκε και κατά τόπους ενισχύθηκε (πχ. Περιφέρεια Αττικής - 11%). Τούτο είναι το αποτέλεσμα της διαρκούς ενίσχυσης αυτού του μορφώματος από το κατεστημένο, της νομιμοποίησης του αρχικά αλλά και της αντιδιαλεκτικής αντιμετώπισης του εκ των υστέρων. Όταν η ιδέα φυτρώνει στα μυαλά ενός εύρους συντηρητικών ανθρώπων που παράλληλα ζουν όλο και πιο κοντά στα όρια της εξαθλίωσης, η απάντηση δεν έρχεται με επικοινωνιακά τρικ δήθεν δίωξης αλλά παράλληλης ενσωμάτωσης της ακροδεξιάς ατζέντας. Ο αντιφασιστικός αγώνας δεν είναι πλάκα ιδίως αν αναλογιστούμε ότι σύντομα η "ποινικοποιημένη" ΧΑ ίσως αποτελέσει την ύστατη σανίδα σωτηρίας του υπάρχοντας συστήματος εξουσίας. 

Μπροστά για μια Μεγάλη Νίκη

Με μια τέτοια, πραγματική, μετρημένη αλλά όχι διαστρεβλωμένη μέσα από την οπτική των πληρωμένων κονδυλοφόρων οπτική για το αποτέλεσμα δεν έχουμε παρά να... προχωρήσουμε! Στην επόμενη Κυριακή ο λαός μας θα τοποθετηθεί κύρια πάνω στα ζητήματα της κεντρικής πολιτικής, του αν η χώρα μας θα είναι υποχείριο των Βρυξελλών ή τόπος με αυτόνομη πολιτική και οικονομικό-παραγωγικό πρόγραμμα που θα εξυπηρετεί τις ανάγκες της κοινωνικής πλειοψηφίας. Η νίκη σε αυτή τη μάχη μπορεί να είναι πλατειά, ιδιαίτερα αν πρώτα όπλα στη φαρέτρα μας μπουν:
  • ένας ριζοσπαστικοποιημένος λόγος και η έμφαση στη ριζοσπαστικοποίηση-συγκεκριμενοποίηση του προγράμματος ριζοσπαστικής διεξόδου: ακύρωση του μνημονίου, άρνηση του χρέους, αυτόνομη οικονομική και νομισματική πολιτική, παραγωγική ανασυγκρότηση με βάση τις ανάγκες του λαού, τις εγχώριες δυνάμεις, τις ιδιαιτερότητες και τις πιο βασικές παραγωγικές δυνατότητες κάθε περιοχής του τόπου μας. 
  • ένα νέο κάλεσμα μετωπικής συμπόρευσης που θα ανοίγει το διάολογο εκ νέου στον αριστερό κόσμο και θα ανοίγει τη δυνατότητα για μια αριστερή συμμαχία την επόμενη μέρα: η προοπτική της αριστερής κυβέρνησης αποτελεί τον πιο βασικό καταλύτη εξελίξεων και ως εκ τούτου το θέμα των ευρύτερων συμμαχιών μεταξύ των αριστερών δυνάμεων δεν μπορεί να αφήνεται στους τραγελαφικούς χειρισμούς και ατάκες τύπου Κουτσούμπα - Κανέλλη για δήθεν ταύτισης στρατηγικής ΣΥΡΙΖΑ και μνημονιακών κομμάτων ούτε και στους Ιζνογκούντ τύπου Σταθάκη που κάθε φορά που μιλάνε προκαλούν καρδιακές προσβολή σε κάθε άνθρωπο του αγώνα. 
  • ένταση της οργανωτικής παρέμβασης εκεί που η κοινωνική πλειοψηφία ζει, εργάζεται, διασκεδάζει και δραστηριοποιείται με τον ένα ή τον άλλο τρόπο: ο κόσμος δεν θα αλλάξει από τα κανάλια. Άμεση επιστράτευση όλων των κοινωνικών δυνάμεων και των ιδιαίτερων τμημάτων της που αναφέρονται στην αριστερά. Η αγωνιζόμενη νεολαία, οι εργαζόμενοι στον δημόσιο τομέα, οι άνθρωποι της καθημερινής βιοπάλης στον κατακερματισμένο ιδιωτικό χώρο των υπηρεσιών, οι επιστήμονες, οι εργάτες της πληττόμενης βιομηχανίας μας, οι άνθρωποι της υπαίθρου, όλες οι ενεργές παραγωγικές και κοινωνικές δυνάμεις πρέπει να συναντηθούν σε ένα μεγάλο ρεύμα ανατροπής. Οι δυνάμεις της αριστεράς μέσα σε αυτούς πρέπει να διαδραματίσουν το ρόλο του καταλύτη αυτής της "μεγάλης πορείας"
Αυτά μπορούν να γίνουν. Με πρώτο κόμβο μια μεγάλη νίκη στις Ευρωεκλογές. Με κεντρικό στόχο την άμεση ήττα της συγκυβέρνησης σε άμεσες (!) βουλευτικές εκλογές. Με στόχο την πραγμάτωση ανατρεπτικών πολιτικών τομών στα πλαίσια ενός μεγάλου δημοκρατικού αγώνα από τη μεριά του λαϊκού κινήματος και της επερχόμενης - ως ιστορικό ενδεχόμενο, ανάγκη και επιθυμία του λαού μας - αριστερής κυβέρνησης. Ας μην πιάσει τόπο η προπαγάνδα! Κάτω η μιζέρια - ζήτω το γέλιο! Θα Νικήσουμε!


Κώστας Αλέξης

Leave a Reply

 
Αριστερή Διέξοδος © 2011 DheTemplate.com & Main Blogger. Supported by Makeityourring Diamond Engagement Rings

You can add link or short description here

Google+