AristeriDiexodos. Powered by Blogger.
 
Monday, July 6, 2015

Δέκα Μέρες Φωτιά

0 comments
Δείτε το κείμενο σε PDF εδώ

Η μάχη που άρχισε την προηγούμενη Παρασκευή, με την ανακοίνωση του δημοψηφίσματος από τον Πρωθυπουργό, ήταν μια μάχη η οποία τις τελευταίες δεκαετίες δεν είχε προηγούμενο.

Το ένα διακύβευμα ήταν οικονομικό και αφορούσε τη θέση από την οποία θα δώσει ο λαός τη μάχη της επιβίωσης την επόμενη μέρα. Δεν ήταν μόνο τα "μέτρα". Ήταν μια συνολική συζήτηση - διαπραγμάτευση με τους δανειστές που έρχεται από τις 25 Γενάρη και πατάει στην εντολή που πήρε η κυβέρνηση από το λαό. Πώς και με ποιον τρόπο, υπέρ και εναντίον τίνος θα επιδιωχθεί η ανάταξη της οικονομίας, η παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας. Εξ' αυτού ήταν σύγκρουση ταξική, αυτό αναδεικνύεται και στη στατιστική ανάλυση του αποτελέσματος. Η διαφορά της πρότασης της κυβέρνησης με αυτή των δανειστών, όσον αφορά τα μέτρα αυτά καθ' αυτά, δεν ήταν κάποιες εκατοντάδες εκατομμύρια. Ήταν ο ταξικός προσανατολισμός των μέτρων καθώς η κυβέρνηση επιδίωξε να μετακυλήσει το βάρος στους κατόχους του πλούτου. Γι αυτό και έπρεπε η Ελληνική κυβέρνηση, η παραφωνία αυτή του Ευρω-οικοδομήματος, να υποταχτεί. Δεν τους αρκούσε η υποχώρηση από τις προγραμματικές δηλώσεις της κυβέρνησης και από το συμβόλαιο που κάναμε με το λαό προεκλογικά. Έπρεπε να συντριβεί ολοκληρωτικά η κυβέρνηση.

Υπήρχε όμως και δεύτερο διακύβευμα. Η έκταση και το βάθος της σύγκρουσης, η εμπλοκή οικονομικών ελίτ και πολιτικού προσωπικού εντός και εκτός χώρας, η σαφήνεια των διλημμάτων και των απειλών ήταν τέτοια που δεν άφηναν ερωτηματικά. Ξεκάθαρα αμφισβητούνταν η εθνική ανεξαρτησία και η λαϊκή κυριαρχία στη χώρα - απαιτούσαν βαθύτατη υποταγή και μάλιστα με την εξαναγκασμένη "συμφωνία" του λαού. Ποιος θα αναδεικνύει αυτόν που θα αποφασίζει και τι θα αποφασίζεται; Ο λαός θα εκλέγει κυβέρνηση ή κάποιος άλλος θα την υποδεικνύει; Η κυβέρνηση θα αποφασίζει με βάση τη λαϊκή εντολή ή θα εκτελεί εντολές άλλων; Γι αυτό το λόγο έπρεπε ο λαός να υποταχτεί. Για να ξεμπερδεύουν σύντομα και να μην έχουν να αντιμετωπίσουν τα ίδια ερωτήματα και από άλλους λαούς. Ιδίως σε μια εποχή που δείχνει να είναι έτοιμη να γεννήσει και άλλα ΌΧΙ, και άλλους ΣΥΡΙΖΑ στις χώρες του Ευρωπαϊκού Νότου και όχι μόνο...

Είναι σπάνιες οι στιγμές στην ιστορία ενός λαού όπου το ταξικό και το πατριωτικό-εθνικό συμφέρον διαπλέκονται και ταυτίζονται τόσο ξεκάθαρα, τόσο έντονα. Και όταν αυτό συμβαίνει, τότε γράφεται ιστορία. Και η γραμμή που κερδίζει είναι αυτή που καταφέρνει να συνδέει και να εκφράζει και τα δυο, σε ενότητα. Και να αναδεικνύει με τον πιο καθαρό τρόπο αυτή την ενότητα. Στο τόπο μας έχουμε πλούσια τέτοια εμπειρία και όσο και αν κάποιοι νόμισαν ότι ο πατριωτισμός των Ελλήνων εξανεμίστηκε μπροστά στο "δέος της ισχυρής Ευρώπης" μάθανε πόσο κούφιες είναι οι σκέψεις και οι εκτιμήσεις τους.

Η αναγγελία του δημοψηφίσματος και η θέση υπέρ του όχι ήταν λοιπόν ακριβώς αυτό: Η ανάδειξη της ενότητας ταξικού και εθνικού συμφέροντος απέναντι στην επιβουλή και των δυο.

Ο λαός μας τίμησε την ιστορία του. Αναγνώρισε σωστά το ερώτημα και με "όλους τους διαβόλους να χορεύουν γύρω του" έδωσε περήφανη και καθαρή απάντηση. Ταξική, πατριωτική και διεθνιστική ταυτόχρονα. Νόμισαν επίσης ότι ο λαός μας δεν έχει αίσθηση των αναγκών του μπροστά στη τρομοκρατία των τραπεζικών απειλών και των καναλιών. Οι εκτιμήσεις τους ήταν κούφιες - σε πλήρη έλλειψη επαφής με τον λαό. Όπως και οι ίδιοι...
 

Πώς δώσαμε τη μάχη αυτή


Το κόμμα μας κηρύχτηκε αμέσως σε κατάσταση συναγερμού. Οι οργανώσεις έδωσαν τη μάχη στις γειτονιές και στους χώρους δουλειάς. Με κάθε διαθέσιμο μέσο, με συγκεντρώσεις, συνθήματα, τρικάκια, προκηρύξεις, παρεμβάσεις κάθε είδους, πετύχαμε να σπάσουμε το φόβο που έσπερνε το μαύρο μέτωπο. Οι σύντροφοί μας, τα απλά μέλη των ΟΜ, στάθηκαν στο ύψος των περιστάσεων και συνέβαλαν με τις δυνάμεις τους ώστε να κερδηθεί η μάχη.

Η διεθνοποίηση του ζητήματος πήρε αμέσως διαστάσεις. Η αλληλεγγύη που είχε εκφραστεί πριν τις πρόσφατες εκλογές και όλο το διάστημα ως τώρα, κορυφώθηκε. Χιλιάδες ανθρώπων στην Ευρώπη και όλο τον κόσμο πήραν την υπόθεση πάνω τους, συνέβαλαν σημαντικά στην έκβαση της μάχης. Συνέδεσαν τις ελπίδες τους με τον αγώνα μας. Το ΌΧΙ μας είναι και δικό τους.

Η στάση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ δυνάμωσε σε μεγάλο βαθμό τη δουλειά και την παρουσία του κοινού μετώπου, τη μάχη αυτή τη δώσαμε μαζί. Αυτό το στοιχείο πρέπει να το κρατήσουμε, να μην το αφήσουμε να πάει χαμένο. Η ενότητα στο στόχο και η ομοψυχία που αναπτύχθηκε αυτές τις μέρες είναι κρίσιμο στοιχείο να διαφυλαχθεί και να ενισχυθεί γιατί ο πόλεμος δεν τέλειωσε ακόμη.

Όπως, όμως, γίνεται όταν μπαίνουν τόσο κάθετα και έντονα ερωτήματα, έτσι και τώρα, η μάχη δε δόθηκε ενιαία. Σε όλους τους πολιτικούς χώρους υπήρξαν διαιρέσεις και διαχωρισμοί, αδράνεια, αμηχανία και υπαναχωρήσεις, έτσι και στο δικό μας.

Όλο το προηγούμενο διάστημα, αυτούς τους πέντε μήνες που πέρασαν από τις εκλογές ως τώρα, πολλές φορές αναρωτηθήκαμε: "γιατί δεν κυβερνάμε;". Γιατί δεν προχωράμε νομοθετήματα και αλλαγές που είναι ανεξάρτητα από τη διαπραγμάτευση; Γιατί δεν ενισχύουμε τη συμμαχία μας με το λαό παίρνοντας και "μονομερείς" αποφάσεις; Γιατί βαλτώνουμε σε ένα "θέατρο" με το λαό να παρακολουθεί; Γιατί αφήνουμε τους ανθρώπους του παλιού πολιτικού συστήματος στις θέσεις τους και δεν τους αλλάζουμε; Γιατί δεν αλλάζουμε τη δημόσια διοίκηση ώστε αυτή να λειτουργεί δημοκρατικά και με βάση το συμφέρον του λαού;

Φάνηκε ξεκάθαρα πως η "συμφωνία" της 20ης του Φλεβάρη ήταν μια παγίδα στην οποία πέσαμε, δικαιολογώντας εκ των υστέρων τα αδικαιολόγητα. Δεν μπορούσαμε να κερδίσουμε αυτή τη μάχη μόνο με την αρχική ώθηση της εκλογής μας και με "φωτεινές" προσωπικότητες ή με "πρωτότυπες" και "έξυπνες" προτάσεις. Πρώτα και κύρια απαιτείται χτίσιμο συσχετισμού και συμμαχιών στο λαό στα πλαίσια των προτάσεων μας και του κυβερνητικού έργου, δυνάμωμα της πολιτικής υποστήριξης.

Και όταν φτάσαμε μπροστά στο αποτέλεσμα της σύγκρουσης που δόθηκε με αυτή την ελλιπή προετοιμασία, αναδείχθηκαν όλες οι αδυναμίες μας. Εκεί ακριβώς, όπου επιλέχθηκε να δοθεί η μάχη μέχρι τέλους με το λαό στην πρώτη γραμμή, εκφράστηκαν ακόμη περισσότερες αντιφάσεις:

  • Μετράμε πολιτική παραίτηση και φυγομαχία, δεν έδωσαν όλοι τη μάχη με παρρησία. Έλειψαν από την πρώτη γραμμή του αγώνα φωνές και παρουσίες που έπρεπε "φύσει και θέσει" να βρίσκονται εκεί.
  • Μετράμε ρητές και άρρητες διαφοροποιήσεις, δε στοιχήθηκαν όλοι στο στόχο. Από ανοιχτές αντιδράσεις που καλούσαν σε συνθηκολόγηση και υπαναχώρηση, μέχρι τοποθετήσεις και στάσεις που απαιτούσαν "διευκρινιστικές δηλώσεις" και "διαψεύσεις" για να μαζέψουν τα αμάζευτα.
  • Μετράμε "καλοθελητές" και "ειρηνοποιούς" που διαβεβαίωναν πώς το τελεσίγραφο δεν ήταν παρά άλλη μια πρόταση των δανειστών και πως έπρεπε να επιστρέψουμε στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων.

Αυτά συνέβησαν τις πρώτες και πιο δύσκολες μέρες της μάχης, τότε που σημαντικό τμήμα του λαού ταλαντεύτηκε μπροστά σε πρωτόγνωρες δυσκολίες και με τις αντιφάσεις της γραμμής μας ανοιχτές. Το μεγάλο λαϊκό ΌΧΙ είναι ένα μεγάλο ΝΑΙ σε μια κυβέρνηση που δρα αποφασιστικά και δεν ταλαντεύεται για μια πιθανή ατιμωτική συμφωνία. Ένα μεγάλο ΝΑΙ σε μια κυβέρνηση που δεν έχει τίποτα πιο ιερό από το συμφέρον του λαού και την υπεράσπιση της πατρίδας.

Πώς θα πάμε από εδώ και πέρα;


Η καθαρή και δυνατή απάντηση του λαού την Κυριακή, 5/7, δείχνει το δρόμο. Η μάχη αυτή κερδήθηκε, ο πόλεμος, όμως, συνεχίζεται. Με συμφωνία ή χωρίς, με αυτή ή την άλλη συμφωνία, ο δρόμος μπροστά είναι δύσκολος. Ακόμη και αν υποχωρήσουν οι αντίπαλοί, εντός και εκτός χώρας, θα είναι μια υποχώρηση τακτική. Θα επιχειρήσουν να δώσουν ξανά τη μάχη με σκοπό να υποταχτεί ο λαός και η κυβέρνηση.

Είναι αναγκαίο εδώ και τώρα να παρθούν μέτρα και να ορισθούν νέες στάσεις. 

  • Να υπερασπιστούμε τον κόσμο της εργασίας απέναντι στην επίθεση: να απαντήσουμε στις απειλές και τους εκβιασμούς στους χώρους δουλειάς, κινηματικά και θεσμικά. Υποστηρίζοντας τους συναδέλφους που δέχονται τον πόλεμο από την εργοδοσία με τα σωματεία, τις ομοσπονδίες, αλλά και με μέτρα από πλευράς κυβέρνησης. Οι πάμπολλες καταγγελίες που έγιναν δεν μπορεί να μείνουν σε συρτάρια. 
  • Να υπερασπιστούμε το δικαίωμα στην ελεύθερη ενημέρωση: να απαντήσουμε στην ασυδοσία της διαπλοκής που εκφράστηκε ξεκάθαρα στα ΜΜΕ. Οι νομοθετικές πρωτοβουλίες που έχουν εξαγγελθεί δεν μπορεί να καθυστερήσουν άλλο. Είναι θέμα δημοκρατίας και άμυνας του λαού απέναντι σε όσους τον θέλουν υποταγμένο. 
  • Να αλλάξουμε τη δημόσια διοίκηση: να επιταχύνουμε τους ελέγχους που αφορούν τη διαφθορά και τη διαπλοκή, να δείξουμε ότι δεν είμαστε μόνο διαφορετικοί και καθαροί, αλλά και ότι χτίζουμε δημόσια διοίκηση και οικονομικό περιβάλλον επίσης καθαρό. 
  • Να επιταχύνουμε συνολικά την εφαρμογή του προγράμματός μας: να χτίσουμε συμμαχίες με το λαό με βάση το πρόγραμμα ανακούφισης και παραγωγικής ανασυγκρότησης. Να παίζουμε και στα δύο γήπεδα πολιτικής: μέσα και έξω από τη χώρα όχι σε δύο στάδια αλλά παράλληλα. 
  • Να κατοχυρώσουμε τον οικονομικό έλεγχο στη χώρα μας: ο λαός δεν μπορεί να είναι απροστάτευτος μπροστά σε πιθανές επόμενες επιθέσεις των τραπεζών και της Τρόικα. Οι τράπεζες θα πρέπει τότε να εθνικοποιηθούν ως προϋπόθεση της οικονομικής ανεξαρτησίας και προστασίας της λαϊκής αποταμίευσης.

Για να γίνουν αυτά απαιτούνται ξεκάθαροι και σαφείς πολιτικοί στόχοι και αντίστοιχες δεσμεύσεις. Δεν μπορεί να περπατήσει μια τέτοια γραμμή ούτε με συμμάχους του παλιού καθεστώτος ούτε με συνεχώς ταλαντευόμενες απόψεις. Για τις όποιες διαφωνίες, ενστάσεις, κλπ υπάρχουν τα αντίστοιχα όργανα για να εκφράζονται. Δεν μπορεί να αφεθούν οι τομές που πρέπει να γίνουν το επόμενο διάστημα σε χέρια που δεν ξέρουν αν θέλουν να τις κάνουν, που δεν τις πιστεύουν. Απαιτείται συντονισμός και αποφασιστικότητα.

Απαιτείται επίσης πλατιά συζήτηση και ζύμωση μπροστά τις μεγαλύτερες αντιθέσεις που θα έρθουν: η στάση της κυβέρνησης απέναντι σε έναν ακόμα πιο έντονο οικονομικό πόλεμο, η ανάγκη να μην πιαστούμε την επόμενη φορά στον ύπνο, το σενάριο ανακατάκτησης της νομισματικής ανεξαρτησίας ως επιλογή διεξόδου από τον στραγγαλισμό και χρηματοδότησης της παραγωγικής ανασυγκρότησης και φυσικά οι συμμαχίες μας στην περιοχή και διεθνώς. Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι κυβέρνηση και αυτό σημαίνει αναμέτρηση με όλα τα ερωτήματα. Δεν είναι επιλογή μας - είναι υποχρέωση μας και καθήκον προς το λαό.

Οι ΟΜ καλούνται να συζητήσουν για το πώς θα αναλάβουν άμεση δράση στην κατεύθυνση αυτή. Η συνολική και συλλογική αποτίμηση της μάχης που δώσαμε, οι αντιφάσεις που αναδείχθηκαν και τα στοιχεία που κρατάμε ή αλλάζουμε να γίνουν αντικείμενο συζήτησης που θα μας πάει πιο μπροστά, θα μας φέρει πιο κοντά στις απαιτήσεις της εποχής και στις τομές που πρέπει να κάνουμε και στο εσωτερικό μας.

Να οργανώσουμε την εμπειρία μας, να εμπλουτίσουμε τη συζήτηση του κόμματος συνολικά. Να πάρουμε τα αναγκαία μέτρα που θα μας βοηθήσουν να δώσουμε την επόμενη μάχη από καλύτερες θέσεις. Να τιμήσουμε το μεγάλο "ΌΧΙ". Να έχουμε πάντα κατά νου εκείνους τους στίχους του Ρίτσου που χθες έλαβαν και πάλι σάρκα και οστά μέσα από αυτή τη γενναία στάση του λαού μας:

"Aυτά τα δέντρα δε βολεύονται με λιγότερο ουρανό,
αυτές οι πέτρες δε βολεύονται κάτου απ’ τα ξένα βήματα,
αυτά τα πρόσωπα δε βολεύονται παρά μόνο στον ήλιο,
αυτές οι καρδιές δε βολεύονται παρά μόνο στο δίκιο."

Κώστας Αλέξης
Θόδωρος Μπλίκας
Αθήνα, 6 Ιούλη 2015

Leave a Reply

 
Αριστερή Διέξοδος © 2011 DheTemplate.com & Main Blogger. Supported by Makeityourring Diamond Engagement Rings

You can add link or short description here

Google+