AristeriDiexodos. Powered by Blogger.
 
Wednesday, June 10, 2015

Όχι άλλα παίγνια (με ασαφή στρατηγική)!

0 comments
Τον Γενάρη ήρθε η ελπίδα. Αλλά εδώ που τα λέμε μαζί της ήρθανε και λίγα παίγνια. Και δεν αναφερόμαστε μονότονα στο στίγμα του Γιάνη Βαρουφάκη ή την επιστήμη του. Αναφερόμαστε σε πρόβλημα που βγαίνει από την παρατήρηση των κινήσεων της κυβέρνησης:

Ποια είναι η στρατηγική μας; 

Όχι με αφαιρετικούς όρους. Όχι με απαντήσεις του τύπου "στρατηγική μας είναι το συμφέρον του λαού". Ποια είναι η απάντηση μας στο ερώτημα "εξυπηρετεί το συμφέρον του λαού η στρατηγική της διαπραγμάτευσης με τους πιστωτές για μια νέα συμφωνία για το χρέος με αποδοχή ότι αυτό θα συνοδευθεί και με μια παράλληλη συμφωνία για δημοσιονομικά και άλλα μέτρα λιτότητας;" Τι απαντάμε στην ερώτηση "είναι ποτέ πιθανό να γίνει έτσι το χρέος βιώσιμο;" Ποια είναι η θέση στο ερώτημα "αν οι πιστωτές δεν κάνουν κρίσιμες υποχωρήσεις, είμαστε διατεθιμένοι να προχωρήσουμε σε μονομερή διαγραφή του χρέους;"

Γιατί η αλήθεια είναι ότι σήμερα στην στάση της κυβέρνησης στην καλύτερη περίπτωση δεν μπορούμε να διαβάσουμε μια σαφή στην στρατηγική και στην χειρότερη θα λέγαμε ότι η κυβέρνηση κινείται με τη λογική "μονόδρομος η συμφωνία και πάλη για τις λιγότερες δυνατές υποχωρήσεις". 

Και δεν είναι το θέμα να αξιολογήσουμε την τιμιότητα της στάσης. Δεν είναι πουλημένος κανένας από αυτούς και πρέπει να υψώσουμε ασπίδα απέναντι στους τόνους λάσπης και σπέκουλας που εξαπολύουν τα ΜΜΕ και η τρόικα εσωτερικού. 

Το θέμα όμως είναι ότι η στρατηγική της "συμφωνία σε κάθε περίπτωση" απλά έχει καμία περίπτωση να οδηγήσει σε νίκη για το λαό. Και αυτό για πολύ συγκεκριμένους λόγους που κατά τη γνώμη μας είναι αρκετά προφανείς για να παριστάνουμε όλοι μαζί ότι δεν τους βλέπουμε:

1. ΔΝΤ και ΕΚΤ σε συνδυασμό με τις κυβερνήσεις των ΗΠΑ και της μεγάλης πλειοψηφίας των κρατών της ΕΕ είναι πλήρως εναρμονισμένοι ως προς τη γραμμή άρνησης διαγραφής του χρέους. Αν όμως το χρέος δεν διαγράφεται, αν η πληρωμή των "χρωστούμενων" είναι κανόνας τότε χωρίς μονομερείς κινήσεις πως ακριβώς θα αποβάλλουμε αυτό τον βραχνά των εκατοντάδων δις; Και επίσης - φαντασιώνεται κανείς ότι ενώ πληρώνουμε ένα τέτοιο υπέρογκο χρέος, υπάρχει περίπτωση να μείνει κάτι για την παραγωγική ανασυγκρότηση του τόπου και την προκοπή του λαού; Ή θα μας σώσουν οι επενδύσεις για τις ιδιωτικοποιήσεις; Νεοφιλελεύθερη καραμέλα;

2. Η πολιτική διαπραγμάτευση είναι ένα ψέμα. Οικονομία και πολιτικό εποικοδόμημα δεν ταυτίζονται αλλά πριν τρελαθούμε ας τονίσουμε ότι επίσης δεν διαχωρίζονται, δεν είναι δύο άλλοι κόσμοι. Οι κυβερνήσεις σε ΕΕ και ΗΠΑ εξυπηρετούν τα συμφέροντα των κρατών τους, των αστικών τους τάξεων και των κυρίαρχων οικονομικών κύκλων. Άρα από τη μεριά τους όσο δεν αναγκάζονται σε υποχώρηση, θα κάνουν τον ένα ή τον άλλο ελιγμό αλλά δεν θα πράξουν αντίθετα από ότι ζητάνε τα οικονομικά συμφέροντα. Λίγο διαφορετικά ίσως. Αντιπαραθετικά όχι, τελεία και παύλα. 

3. Όσο η κυβέρνηση πάει με τη γραμμή, "ένα είναι το πλάνο, αυτό της παραμονής στο Ευρώ" τότε μία προς μία οι κόκκινες γραμμές θα πέφτουν. Και γιατί να υποχωρήσουν οι πιστωτές εν τέλει; Να κάνουν έναν - δύο ελιγμούς ναι, να δώσουν τη μία ή την άλλη μικρή παραχώρηση ίσως αλλά να αλλάξουν ρότα αποκλείεται. Όσο η κυβέρνηση μας πάει με αυτή την λογική, τότε το παιχνίδι παίζεται στο έδαφος τους. Και σε αυτό το έδαφος, η νίκη είναι δική τους και όχι του λαού.

4. Δεν έχουμε κοινά συμφέροντα με τους εταίρους μας και άρα δεν νοείται η συμφωνία στις "μη μονομερείς ενέργειες". Δεν έχουμε την ίδια οικονομία, δεν έχουμε την ίδια γεωστρατηγική θέση, την ίδια θέση στον διεθνή ιμπεριαλισμό ή την ίδια ιστορία και άρα δεν νοείται να έχουμε και τα ίδια συμφέροντα. Και αυτά από αστική σκοπιά χωρίς να σχολιάσουμε καν το δεδομένο ότι σίγουρα ο λαός μας με όλους αυτούς μόνο αντιπαραθετικά συμφέροντα έχει. Άρα πως γίνεται να αρνούμαστε κάθε μονομερή ενέργεια; Δεν θα μας χαριστεί κανείς. Ποτέ δεν το έκανε και άρα λύση έτσι δεν θα υπάρξει. 

5. Οι συσχετισμοί στην Ευρώπη αλλάζουν αλλά η ΟΝΕ και η ΕΕ έχουν την σχετική τους αυτοτέλεια. Τόσο η ΕΕ και κυρίως η ΟΝΕ δεν αποτυπώνουν δημοκρατικά την συνισταμένη βούληση των λαών της Ευρώπης και άρα η αλλαγή των συσχετισμών σε αυτούς στην χειρότερη δεν θα σημάνει σχεδόν τίποτα για τις αποφάσεις εντός ΟΝΕ και στην καλύτερη θα τροποποιήσει την κατάσταση μονάχα μερικώς, με μεγάλη υστέρηση και συνολικά η ΟΝΕ θα δρα ως μηχανισμός παλινόρθωσης των πιθανά ηττημένων αστικών δυνάμεων (αυτό το ρόλο παίζει και για την Ελλάδα αυτή τη στιγμή). Άρα η γραμμή του να σωθεί η χώρα διά της αλλαγής των συσχετισμών στην Ευρώπη είναι στην καλύτερη ένα απραγματοποίητο όνειρο. Μόνο που σε αυτή τη γη είμαστε για να ζούμε και να δρούμε και όχι απλώς να ονειροπολούμε... 

Αυτές είναι λίγες αλήθειες. Και νομίζουμε όλοι τις καταλαβαίνουν. Το πρόβλημα είναι ότι σαν λαός δεν λέμε να παραδεχθούμε ανοιχτά ότι ο δρόμος της ανασυγκρότησης περνά από τη ρήξη, την μονομερή άρνηση πληρωμής του χρέους, τον λογιστικό του έλεγο και τη διαγραφή μεγάλου μέρους του, την έξοδο τελικά από το Ευρώ και την ανασυγκρότηση της εθνικής οικονομίας με νέο νόμισμα. Πολλοί διαφωνούν με τις "47 σελίδες της Ελληνικής Κυβέρνησης" αλλά πάλι αναζητούν μια καλύτερη λύση στα ίδια όμως πλαίσια. Δεν γίνονται αυτά και είναι ώρα να δούμε την κατάσταση στα μάτια. Αυτοί που έχουμε απέναντι, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο και την μία ή την άλλη αναλογία ρυθμίζουνε όλους τους λαούς της Γης και όλες τις χώρες εδώ και κοντά 3 αιώνες. Άμα κανείς περιμένει ότι θα τους κουνήσει από τη θέση τους με παίγνια είναι γελασμένος. Στο δικό τους έδαφος, γήπεδο και παιχνίδι δεν θα νικήσουμε. Όσο πιο γρήγορα το καταλάβουμε, όσο πιο νωρίς φύγουμε μονομερώς από αυτό και ξεκινήσουμε μια εναλλακτική πορεία ως προς το νόμισμα, την εξωτερική πολιτική, την πολιτική ενέργειας και την στρατηγική παραγωγικής ανασυγκρότησης .... τόσο το καλύτερο. 
Απαιτείται λοιπόν μια ανεξάρτητη στρατηγική. Αν το κατακτήσουμε αυτό, αν έχουμε λοιπόν σαφή πυξίδα τότε ναι να μπούμε και σε κάθε διαπραγμάτευση αν και όταν το κρίνουμε σκόπιμο. Και τότε θα υπάρξουν και υποχωρήσεις από μεριάς τους. Διότι θα ξέρουν ότι η εναλλακτική μας θα τους κοστίσει εκατοντάδες δις από τις τράπεζες τους. Και αυτή είναι η μόνη γλώσσα που καταλαβαίνουν. Να τους πούμε εμείς "forget it" - την επόμενη φορά που θα μας πούνε "memorandum" (είτε το ονομάζουν έτσι, είτε το λένε "agreement on the economic policy...."). 

Αριστερή Διέξοδος





Leave a Reply

 
Αριστερή Διέξοδος © 2011 DheTemplate.com & Main Blogger. Supported by Makeityourring Diamond Engagement Rings

You can add link or short description here

Google+