AristeriDiexodos. Powered by Blogger.
 
Wednesday, July 11, 2012

ΟΧΙ ΑΛΛΟ ΚΑΡΒΟΥΝΟ

0 comments
Του Ν. ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΥ*
O κ. Στουρνάρας, ο υπουργός Οικονομικών, αυτός που... «επαναδιαπραγματεύεται» το μνημόνιο, αμέσως μετά το τέλος του προχτεσινού Εκοφίν, ενημέρωσε τους δημοσιογράφους ότι
α) «το πρόγραμμα (σσ: μνημόνια) έχει καθυστερήσει σημαντικά σε πολλές πτυχές»
και
β) ότι στην απαίτηση των εταίρων για «υλοποίηση το 2012 των μέτρων που έχουμε δεσμευτεί» εκείνος - για λογαριασμό της κυβέρνησης - δεσμεύτηκε ότι «μέσα στις επόμενες εβδομάδες πρέπει να ληφθούν μέτρα ύψους περίπου 3 δισ. ευρώ που είναι οι απαιτήσεις του (περασμένου) Μαρτίου»...
*
Συμπέρασμα πρώτο: Η προσήλωση του κυρίου υπουργού στο πνεύμα της υλοποίησης του μνημονίου, είναι παραπάνω από φανερή και - φυσικά - εξόχως «επαναδιαπραγματευτική»...
(σσ: Εδώ παρακαλούμε την προσοχή σας:
Τον κ. Στουρνάρα πολύ τον έχει στεναχωρήσει το γεγονός των «καθυστερήσεων» του μνημονίου «σε πολλές πτυχές» του». Το γεγονός αυτό, όπως λέει, τον δυσκολεύει να το... «επαναδιαπραγματευτεί». Επομένως τι έχει επιλέξει; Μα τη - «φιλολαϊκή - τακτική πρώτα να εφαρμόσει το μνημόνιο, ώστε μετά να έχει όλη την ελευθερία κινήσεων για να το... «επαναδιαπραγματευτεί» - τόμπολα!)...
*
Συμπέρασμα δεύτερο: Οι «επαναδιαπραγματευτικές» επιτυχίες του κ. Στουρνάρα, όπως το νέο «κουστούμι» μέτρων ύψους 3 δισ. ευρώ που ανακοίνωσε, είναι τόσο δεδομένες, που έχουν αρχίσει να εγγράφονται στο ενεργητικό του πριν ακόμα και από την έναρξη της «επαναδιαπραγμάτευσης». Φανταστείτε τι έχει να γίνει όταν ξεκινήσει, δηλαδή, η... «επαναδιαπραγμάτευση»...
*
Κατόπιν αυτών:
Ο κ. Στουρνάρας και οι πολιτικοί του προϊστάμενοι αν έχουν να προσφέρουν κάποια υπηρεσία στον ελληνικό λαό είναι τούτη: Να σταματήσουν εδώ και τώρα τη... σκληρή τους «επαναδιαπραγμάτευση». Ηδη από τις δυο πρώτες παρουσίες τους στα «κέντρα της διαπραγμάτευσης», στη Σύνοδο Κορυφής της ΕΕ και στο Εκοφίν, το τρίτο (και μακρύτερο) συμπέρασμα που προκύπτει είναι σαφές:
«Φτάνει»!
Φτάνει κύριε υπουργέ και κύριοι της συγκυβέρνησης.
Οχι άλλη «επαναδιαπραγμάτευση»!
ΜΟΝΤΕΛΟ «ΙΝΔΟΝΗΣΙΑΣ» ΔΙΑ ΜΕΣΟΥ ΕΥΡΩΖΩΝΗΣ!
Η δήλωση της κυρίας Μέρκελ, κατά τη διάρκεια της χτεσινής της επίσκεψης στην Ινδονησία, δεν πρέπει να περάσει απαρατήρητη.
Οχι, γιατί προέρχεται από την «κακή» Γερμανίδα καγκελάριο. Αλλά γιατί αποτυπώνει την πολιτική, το πνεύμα, τους στόχους και τον προσανατολισμό του ευρωενωσιακού κεφαλαίου στο σύνολό του.
Είπε η κυρία Μέρκελ:
*
«Πιστεύω ότι η Ινδονησία μπορεί να αποτελέσει ένα πολύ καλό παράδειγμα μιας οικονομίας που γνωρίζει διαρκή ανάπτυξη, καθώς (...) το δημόσιο χρέος, το οποίο είχε φτάσει στο 80% του ΑΕΠ, έπεσε στο 24%.
Πιστεύω - συνέχισε η καγκελάριος - ότι είναι ένα παράδειγμα γι' αυτό που μπορεί να γίνει και που η Ευρώπη οφείλει να κάνει, κυρίως αν λάβουμε υπόψη μας ότι η Ινδονησία μπόρεσε να το κάνει σε πολύ μικρή χρονική περίοδο, σε μερικά χρόνια»...
*
Και πράγματι:
Η πολύπαθη από ΔΝΤ, δικτατορίες, ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις Ινδονησία είδε το δημόσιο χρέος της από 82% του ΑΕΠ το 2002 σήμερα να έχει πέσει στο 24% και το δημόσιο έλλειμμα να έχει μειωθεί κάτω από 2%.
Μήπως, επομένως, οι λαοί της Ευρώπης θα πρέπει να αρχίσουν να ζηλεύουν το λαό της Ινδονησίας για την «πρόοδό του» και για το «θαύμα» που συντελέστηκε στη χώρα του;
Η απάντηση θα ήταν «ναι», αλλά μόνο στην περίπτωση που συμφωνήσουμε ότι «πρόοδος» και «θαύμα» (σ.σ.: πάνω στο οποίο συντελέστηκε η «πρόοδος») είναι:
*
1) Ο μισθός των εργαζομένων να κινείται στα 100 ευρώ το μήνα και το 1/3 του πληθυσμού των 250 εκατομμυρίων κατοίκων να λιμοκτονεί...
*
2) Η Ινδονησία να αποτελεί μια χώρα που εκτάσεις της διπλάσιες από το μέγεθος της Γερμανίας έχουν καταπατηθεί από την εκεί εγχώρια και διεθνή πλουτοκρατία - με συνέπεια η Ινδονησία να κατέχει την τρίτη θέση παγκοσμίως στις εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου - για να προμηθεύονται οι πολυεθνικές τις πρώτες ύλες τους, όπως για παράδειγμα η «Nestle» το φοινικέλαιο...
*
3) Οι δυνάμεις καταστολής που επιτίθενται στους διαδηλωτές και στους απεργούς, όταν δεν αφήνουν πίσω τους νεκρούς, εκτελεσμένους με εξ επαφής βολές και δεκάδες τραυματίες, να επιδίδονται, εκτός από τα χτυπήματα με τα γκλομπ και σε μαστίγωμα με καλάμια...
*
4) Οταν οι εργαζόμενοι ζητούν αυξήσεις στους μισθούς πείνας, οι αμερικάνικες πολυεθνικές που ελέγχουν ορυχεία της χώρας, όπως η «Freeport-McMoRan Copper & Gold Inc», να φροντίζουν να πυροβολούνται οι εργαζόμενοι κατά τη διάρκεια των κινητοποιήσεών τους...
*
5) Η κυβέρνηση, σε μια χώρα όπου περίπου 100 εκατομμύρια άνθρωποι ζουν σε συνθήκες οικτρής φτώχειας να αποφασίζει σε ένα βράδυ - και για λόγους... δημοσιονομικής προσαρμογής - την αύξηση της τιμής των καυσίμων κατά 33%...
*
6) Το ένα στα πέντε παιδιά κάτω των 5 ετών να είναι υποσιτισμένα, τα μεγαλύτερα παιδιά που κατά εκατομμύρια εγκαταλείπουν το σχολείο από τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση να δουλεύουν στις φυτείες έναντι 0,6 δολάρια τη μέρα, τα 2/3 των αγροτικών νοικοκυριών να μη διαθέτουν εγκαταστάσεις υγιεινής και το AIDS να σκοτώνει κατά χιλιάδες...
*
7) Να φτάνουν στο σημείο οι αρχές να προτρέπουν τον πληθυσμό και ειδικότερα τους δημόσιους υπαλλήλους να προχωρούν (έναντι «πριμ» 83 ευρώ...) σε στείρωση (!) και αυτό - σύμφωνα, πάντα, με τις αρχές - να είναι «μέρος των προσπαθειών μας για την καταπολέμηση της φτώχειας», αφού «με μια μικρή οικογένεια οι άνθρωποι ζουν καλύτερα»...
*
8) Να βασιλεύουν οι κραυγαλέες κοινωνικές ανισότητες, με το λαό έρμαιο της εκμετάλλευσης, χωρίς δημόσιες παροχές Υγείας και Παιδείας, και με μια πολιτική τάξη - όπως συνέβη το 1998, όταν η Ινδονησία, ελέω ΔΝΤ, βρισκόταν σε έναν αντίστοιχο με το δικό μας «μηχανισμό στήριξης» - που, όταν οι πολίτες ζητούσαν φαγητό, λόγω της αύξησης της τιμής των τροφίμων, εκείνη τους απαντούσε ότι έπρεπε να νηστεύουν δύο φορές τη βδομάδα...
*Δημοσιεύθηκε στο «Ριζοσπάστη» την Τετάρτη 11 Ιουλίου 2012.

Leave a Reply

 
Αριστερή Διέξοδος © 2011 DheTemplate.com & Main Blogger. Supported by Makeityourring Diamond Engagement Rings

You can add link or short description here

Google+