AristeriDiexodos. Powered by Blogger.
 
Wednesday, January 18, 2017

ΚΚΕ: Λαός, γονείς, μαθητές, εκπαιδευτικοί να απομονώσουν τη Χρυσή Αυγή

0 comments
«Η ναζιστική εγκληματική Χρυσή Αυγή, ως γνήσιο τσιράκι του συστήματος της εκμετάλλευσης, συνεχίζει να επιτίθεται σε όσους αντιστέκονται στο ρατσιστικό της παραλήρημα» αναφέρει ανακοίνωση του Γραφείου Τύπου του ΚΚΕ.


Facebook19TwitterPinterestReddit
«Το ΚΚΕ καταγγέλλει τη νέα επίθεση με τραμπουκισμούς της Χρυσής Αυγής, με επικεφαλής το γνωστό υπόδικο για εγκλήματα Γ. Λαγό, με την παρουσία και την ανοχή της αστυνομίας, ενάντια σε εκπαιδευτικούς και γονείς, σήμερα σε σχολείο στο Πέραμα, το οποίο προορίζεται να φοιτήσουν παιδιά θύματα του πολέμου. Ο ελληνικός λαός, οι γονείς, οι μαθητές, οι εκπαιδευτικοί, να καταδικάσουν και να απομονώσουν τη Χρυσή Αυγή, να αντιτάξουν τη δική τους αλληλεγγύη απέναντι στα προσφυγόπουλα που ξεριζώθηκαν από τις πατρίδες τους, εξαιτίας των πολέμων και της βαρβαρότητας. Να δυναμώσουν την κοινή πάλη τους ενάντια στους πολέμους που σπέρνουν το θάνατο και την προσφυγιά» καταλήγει η ανακοίνωση του κόμματος.
Read more...

Ν. Μπογιόπουλος: Υπάρχει τέτοια χώρα;

0 comments
Υπάρχει χώρα που να παρέχει για την εκπαίδευση των παιδιών της το 23% του προϋπολογισμού της και το 9% του ΑΕΠ της σε τρέχουσες τιμές, ώστε να εξασφαλίζεται
  • η λειτουργία 9.433 σχολείων πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης,
  • η δημόσια και δωρεάν παροχή εκπαίδευσης σε 1.771.800 μαθητές και σε 140.600 παιδιά στα νηπιαγωγεία της χώρας
  • καθώς και  η δημόσια και δωρεάν πανεπιστημιακή εκπαίδευση σε 145.770 φοιτητές;
Υπάρχει χώρα που να παρέχει για την Δημόσια Υγεία και την Κοινωνική Πρόνοια ποσό που αντιπροσωπεύει το 28% του προϋπολογισμού της και το 11% του ΑΕΠ της ώστε να εξασφαλίζει στον πληθυσμό της, δημόσια και δωρεάν
  • 12.400 μονάδες ιατρικής φροντίδας,
  • 151 νοσοκομεία,
  • 451 πολυϊατρεία,
  • 10.782 εγκαταστάσεις οικογενειακών ιατρών,
  • 110 οδοντιατρικές κλινικές,
  • 147 οίκους ευγηρίας,
  • 265 κέντρα ηλικιωμένων
  • 30 κέντρα σωματικής αναπηρίας.
  • 1.200.000 εισαγωγές σε νοσοκομείο σε περισσότερες από 45.000 κλίνες,
  • 86 εκατομμύρια ιατρικές εξετάσεις
  • και περίπου 28,5 εκατομμύρια οδοντιατρικές επισκέψεις;

Υπάρχει χώρα που να παρέχει στον τομέα του Πολιτισμού και του Αθλητισμού ποσό που αντιστοιχεί στο 5% των τρεχουσών δαπανών του προϋπολογισμού της ώστε να λειτουργούν και να προσφέρονται στον λαό της
  • 276 κινηματογράφοι,
  • 285 μουσεία,
  • 88 θέατρα και θεατρικές αίθουσες,
  • 392 βιβλιοθήκες,
  • 343 πολιτιστικά κέντρα,
  • 19 κλαμπ παραδοσιακής μουσικής,
  • 130 γκαλερί,
  • 5.134 αθλητικές εγκαταστάσεις με 4.591.000 αθλούμενους;

Υπάρχει χώρα που να παρέχει πάνω από το 16% του προϋπολογισμού της στον τομέα της κοινωνικής της ασφάλισης, ώστε να εξασφαλίζει
  • καταβολή συντάξεων σε 1.672.000 συνταξιούχους όλων των κατηγοριών (συντάξεις γήρατος, αναπηρίας και θανάτου) συμπεριλαμβανομένων των παροχών μητρότητας;
    Εν κατακλείδι: Στον πλανήτη Γη, εδώ όπου 8 «Κροίσοι» διαθέτουν – σύμφωνα με τα στοιχεία της «Oxfam» – περιουσία η οποία ισούται με τα υπάρχοντα 3,5 δισεκατομμυρίων ανθρώπων (!), δηλαδή το 50% του πληθυσμού της Γης, υπάρχει χώρα που ζει… στον κόσμο της και παρέχει το 72% τουπροϋπολογισμού της για να καλύπτει τις κοινωνικές ανάγκες του πληθυσμού της;
Υπάρχει. Και λέγεται «Κούβα».
    Πριν από λίγες μέρες συγκλήθηκε η κουβανική Εθνοσυνέλευση η οποία ενέκρινε τον νόμο του κρατικού προϋπολογισμού του 2017 με τον οποίο το 72% των τρεχουσών δαπανών διατίθεται σε βασικές κοινωνικές υπηρεσίες που συνδέονται με την ποιότητα ζωής του πληθυσμού και τις παροχές κοινωνικής ασφάλισης.
Ποιο είναι το ερώτημα, λοιπόν, που μας απευθύνει κάθε επιφανής εκπρόσωπος της δημοκρατίας που τελεί υπό την εποπτεία του ΣΕΒ, του Σόιμπλε, της τρόικας και που αφηνίασε με αφορμή τον θάνατο του Κάστρο; Αν «θέλουμε να γίνουμε Κούβα», είπατε;
Read more...

Ο Σόιμπλε απειλεί: Αν φύγει το ΔΝΤ, θα έχετε να κάνετε με μένα.

0 comments


Δεν θα το συνιστούσα στους υπαλλήλους μου στην Αθήνα.

Ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε με απύθμενο αυτοκρατορικό αλαζονικό ύφος, το οποίο έφτασε να ενοχλεί ακόμα και τον Ντ. Τραμπ, απειλεί και εξευτελίζει ανοιχτά, δημόσια, ωμά και ιδιαίτερα κυνικά τους κυβερνητικούς υπαλλήλους του στην Αθήνα, λέγοντας πως αν δεν αποδεχθούν το ΔΝΤ και τους όρους του στο πρόγραμμα, θα έχουν να κάνουν με τον ίδιο και τις πολύ πιο επώδυνες απαιτήσεις του.

Για πρώτη ίσως φορά η κυβέρνηση αυτής της χώρας ταπεινώνεται τόσο ξεδιάντροπα και απροκάλυπτα και βρίσκεται σε τέτοια εθελόδουλη υποταγή, ώστε ούτε καν τολμά να ψελλίσει μια φράση αποδοκιμασίας της γερμανικής επιτροπείας.

Εάν το ΔΝΤ αποχωρήσει από το ελληνικό πρόγραμμα, τότε το πρόγραμμα καθίσταται ξεπερασμένο και θα πρέπει να βρούμε κάτι νέο, πράγμα που δεν θα συνιστούσα στην ελληνική κυβέρνηση, δήλωσε ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών Β. Σόιμπλε, διευκρινίζοντας τη δήλωση της περασμένης εβδομάδας.

Για το θέμα μίλησε ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε στην Wall Street Journal: «Εάν δεν καταλήξουμε σε επιτυχή δεύτερη αξιολόγηση και αν το ΔΝΤ δεχθεί τις συνέπειες από αυτό, τότε το τρέχον πρόγραμμα θα ήταν ξεπερασμένο. Το πρόγραμμα συμφωνήθηκε μόνο με την προσδοκία ότι θα συμμετείχε το ΔΝΤ.

» Εάν (το τρέχον πρόγραμμα) ξεπεραστεί, τότε θα βρισκόμασταν σε μια κατάσταση, στην οποία θα έπρεπε να σκεφτούμε κάτι νέο. Δεν θα το συνιστούσα αυτό στην ελληνική κυβέρνηση.

» Αλλά δεν θα αγχωνόμουν. Η γερμανική Βουλή θα έπρεπε πρώτα να συζητήσει και να συμφωνήσει εάν εγκρίνει ή όχι τη διαπραγμάτευση ενός νέου προγράμματος».

Την περασμένη εβδομάδα ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών προχώρησε σε μια δήλωση που ερμηνεύθηκε από την ελληνική πλευρά ως αλλαγή στάσης από το Βερολίνο.

Σε συνέντευξή του στην εφημερίδα Sueddeutsche Zeitung είπε πως σε περίπτωση που το ΔΝΤ αποχωρήσει, «τότε οι Ευρωπαίοι ενδέχεται να καταλήξουν σε δική τους λύση εντός του ευρωπαϊκού νομισματικού συστήματος, όπως είχαμε προτείνει ήδη στην αρχή της ελληνικής κρίσης, η τότε υπουργός Οικονομικών της Γαλλίας Κριστίν Λαγκάρντ και εγώ».

Προσέθετε πως σε αυτή την περίπτωση, οι Ευρωπαίοι θα έπρεπε να επιβάλουν όσα συμφωνήθηκαν «σαφώς πιο αποτελεσματικά» με το ESM στoν ρόλο του ΔΝΤ.

«Το τωρινό πρόγραμμα προϋποθέτει τη συμμετοχή του ΔΝΤ. Αν συνεχίσουμε μόνοι μας, τότε θα πρέπει να διασφαλίσουμε καλύτερα τα συμπεφωνημένα. Τον ρόλο αυτόν μπορούμε να τον αναθέσουμε στον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Στήριξης (ESM). Σε αυτήν την περίπτωση ωστόσο έχουμε να κάνουμε με εντελώς νέα δεδομένα και θα έπρεπε να λάβουμε προηγουμένως την έγκριση της γερμανικής βουλής» τόνισε.

Κατέληγε πως σε περίπτωση που δεν τηρηθούν οι δεσμεύσεις από άλλους, «τότε το τρέχον πρόγραμμα θα τερματιστεί και θα απαιτηθούν νέες διαπραγματεύσεις».

Εν τω μεταξύ, ο επικεφαλής του ESM Κλάους Ρέγκλινγκ δήλωσε πως το ΔΝΤ θα έφευγε από την Ελλάδα μόνο με τη σύμφωνη γνώμη της γερμανικής Βουλής, καθώς η αποχώρησή του θα σήμαινε θεμελιώδη αλλαγη του προγράμματος.

Σημείωσε ακόμη ότι «θα θέλαμε τη συμμετοχή του ΔΝΤ», όπως προβλεπόταν στην κατάρτιση του προγράμματος.
Read more...

Ο ΣΥΡΙΖΑ στην κυβέρνηση, ο ΔΟΛ στην εξουσία. Ο Β. Μουλόπουλος στο τιμόνι του ΔΟΛ

0 comments


Οι κυβερνήσεις αλλάζουνε, αλλά ο ΔΟΛ μένει. Αποδεικνύεται, ότι κάθε κυβέρνηση χρειάζεται τον ΔΟΛ της.

Στα χέρια του Βασίλη Μουλόπουλου είναι πλέον οι τύχες του Δημοσιογραφικού Οργανισμού Λαμπράκη. Με μια αιφνίδια απόφαση του Στ. Ψυχάρη, το κομματικό στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ, πρώην βουλευτής και πρόεδρος του Δ.Σ της Αυγής ανέλαβε να σώσει τον υπερχρεωμένο ΔΟΛ.

Ο επί πολλά χρόνια δημοσιογράφος του Βήματος και των Νέων, είχε εκλεγεί βουλευτής με τον ΣΥΡΙΖΑ απεδέχθη προθύμως την πρόταση όπως αναφέρει ο ΔΟΛ.

Ο κ. Μουλόπουλος αυτή τη στιγμή είναι πρόεδρος του Δ.Σ. της Αυγής.

Αναλυτικά η ανακοίνωση του Ανακοίνωση του Δημοσιογραφικού Οργανισμού Λαμπράκη Α.Ε.:

«Η Διοίκηση του Δημοσιογραφικού Οργανισμού Λαμπράκη Α.Ε. εζήτησε χθες από τον κ. Βασίλη Μουλόπουλο, ο οποίος διετέλεσε επί δυο δεκαετίες διευθυντής σύνταξης της εφημερίδας «Το Βήμα» (απ’ όπου αποχώρησε όταν εξελέγη βουλευτής του Συνασπισμού της Αριστεράς), πρώην Πρόεδρο της ΠΟΕΣΥ, να συμβάλει στην επίλυση των διαρθρωτικών και οικονομικών προβλημάτων του ΔΟΛ.

Ο κ. Μουλόπουλος απεδέχθη προθύμως την πρόταση.».

Η κυβέρνηση το παίζει «Κινέζος»: Ηταν προσωπική του επιλογή

Για «προσωπική» και απολύτως σεβαστή επιλογή του Βασίλη Μουλόπουλου κάνει λόγο η κυβέρνηση,μετά το σάλο που δημιουργήθηκε, επιχειρώντας να αποποιηθεί των ευθυνών για τις εξελίξεις στο ΔΟΛ.

Οπως ανέφεραν κυβερνητικές πηγές «ήταν προσωπική επιλογή του Μουλόπουλου να αποδεχθεί την πρόταση του ΔΟΛ».

Σημείωναν δε οι ίδιες πηγές πως η απόφαση αυτή είναι «απολύτως σεβαστή καθώς επί πολλά χρόνια υπήρξε διευθυντικό στέλεχος του συγκεκριμένου Ομίλου».

Β. Μουλόπουλος: Είδα φίλους και μπήκα!

Στο ίδιο μήκος κύματος κινήθηκαν και οι εξηγήσεις Μουλόπουλου, μετά το σάλο που προκλήθηκε από την τοποθέτησή του στο ΔΟΛ.

Σε ανάρτηση στην ιστοσελίδα του Βήματος, σχεδόν τα μεσάνυχτα της Τρίτης, ο Β. Μουλόπουλος υποστηρίζει ότι αποδέχθηκε την πρόταση Ψυχάρη λόγω της τριαντάχρονης θητείας του στον Οργανισμό Λαμπράκη και τη φιλία του με τους συναδέλφους του.

«Η τριαντάχρονη θητεία μου στο ΔΟΛ και η φιλία μου με τους συναδέλφους με ώθησαν να αναμειχθώ στην προσπάθεια διάσωσης του Οργανισμού και των ιστορικών του εφημερίδων».
Read more...
Monday, January 16, 2017

Ελλάδα: Η χώρα της ανεργίας και της υπερεκμετάλλευσης

0 comments




Στις πρώτες θέσεις της υπεραπασχόλησης όσων έχουν εργασία αλλά ταυτόχρονα και της ανεργίας βρίσκεται η Ελλάδα σύμφωνα με τους τελευταίους δείκτες που βρίσκει κανείς στην ιστοσελίδα του ΟΟΣΑ.

Οι εργαζόμενοι στην Ελλάδα, της οικονομικής καθίζησης, βρίσκονται στην πρώτη τετράδα (μετά το Μεξικό, την Κόστα Ρίκα και την Κορέα) σε ώρες εργασίας συμπληρώνοντας κατά μέσο όρο 2042 ώρες το χρόνο.

Αντίθετα οι Γερμανοί, που ζουν στη χώρα που συσσωρεύει πλεονάσματα, βρίσκονται τελευταίοι στην κατάταξη με μόλις 1371 ώρες το χρόνο.

Τραγική είναι η εικόνα και στην ανεργία (τα στοιχεία του 2014) όπου η Ελλάδα βρίσκεται στην πρώτη θέση.

Τέλος ενδιαφέρον παρουσιάζουν και οι δείκτες της παραγωγικότητας της εργασίας η οποία όπως φαίνεται στο γράφημα ήταν υψηλότερη από αυτοή της Γερμανίας πριν από την επιβολή των μνημονίων.
Read more...

Ο Δρ Σόιμπλε σε νέα πειράματα. Αδιέξοδο στην αξιολόγηση, απρόβλεπτες πολιτικές εξελίξεις

0 comments


Του Άρη Θαλασσινού. Για μια ακόμη φορά, η παραδομένη Ελλάδα των Μνημονίων χρησιμοποιείται από το Βερολίνο ως πειραματόζωο για μια νέα, αντιδραστική μετάλλαξη της ευρωζώνης σύμφωνα με τα συμφέροντα και τις εμμονές της Γερμανίας. Αυτό είναι το βασικό συμπέρασμα από τη συνέντευξη- βόμβα του Βόλφγκανγκ Σόιμπλε στην εφημερίδαSuddeutsche Zeitung.

Καθώς οι διαφωνίες μεταξύ ΔΝΤ και Γερμανίας αναφορικά με τη βιωσιμότητα του ελληνικού χρέους παραμένουν αγεφύρωτες, ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών έθεσε για πρώτη φορά επί τάπητος το ενδεχόμενο να συνεχιστεί το ελληνικό πρόγραμμα χωρίς το ΔΝΤ, αποκλειστικά από τους Ευρωπαίους. Σ’ αυτή την περίπτωση, την ευθύνη για τη διαχείριση του μνημονιακού προγράμματος θα αναλάβει ο γερμανοκρατούμενος ESM, ο οποίος θα μετατραπεί σε ένα είδος «ευρωπαϊκού ΔΝΤ», όπως είχε προτείνει ήδη από τον περασμένο Ιούλιο η γερμανική Κεντρική Τράπεζα (Bundesbank).

Μια παρόμοια λύση εύχονταν, αφελέστατα, κορυφαία στελέχη της κυβέρνησης Τσίπρα, συμπεριλαμβανομένου του ίδιου του πρωθυπουργού, που βαυκαλίζονται ότι η λύση για πάσαν νόσον είναι «περισσότερη Ευρώπη», επιμένοντας να αγνοούν ότι υπό τους σημερινούς συσχετισμούς περισσότερη Ευρώπη σημαίνει αναπόδραστα περισσότερη Γερμανία. Η διαχείριση όλων των δανειακών προγραμμάτων της ευρωζώνης από έναν οργανισμό χωρίς καμιά δημοκρατική νομιμοποίηση, όπως ο ESM, σημαίνει την πλήρη αποπολιτικοποίηση της οικονομίας, την ανάθεση αποφάσεων καίριων για τη ζωή ή το θάνατο εκατομμυρίων ανθρώπων στα χέρια διορισμένων γραφειοκρατών, αναίσθητων στη λαϊκή πίεση.

Ο ίδιος ο Σόιμπλε τόνισε, με τη γνωστή βαναυσότητά του, ότι η υπαγωγή της Ελλάδας στο «ευρωπαϊκό ΔΝΤ» θα σημάνει όχι χαλάρωση, αλλά ασφυκτική εντατικοποίηση της λιτότητας. «Σε αυτή την περίπτωση (της αποχώρησης του ΔΝΥ), όμως, θα πρέπει εμείς οι Ευρωπαίοι να επιβάλουμε αυτά που συμφωνήθηκαν (με την Ελλάδα) σαφώς πιο αποτελεσματικά», δήλωσε προς αποφυγήν παρεξηγήσεων. Μάλιστα, επανέφερε την προειδοποίηση ότι, αν θέλει να μείνει η Ελλάδα στο ευρώ, πρέπει να υπομείνει τη μνημονιακή κόλαση για μεγάλο χρονικό διάστημα, διαφορετικά θα ήταν σαν η Γερμανία να ενθάρρυνε άλλες χώρες με μεγάλα ελλείμματα να χαλαρώσουν τον ζουρλομανδύα της δημοσιονομικής πειθαρχίας.

«Η Ελλάδα επέλεξε έναν μακρύ και επίπονο δρόμο. Το 2015 αποφάσισε να συνεχίσει να ανταποκρίνεται στις υποχρεώσεις της ως μέλος της ευρωζώνης και να απορρίψει την εναλλακτική λύση που ήταν η αποχώρηση από το ευρώ. Τώρα εμείς πρέπει από την πλευρά μας να επιμείνουμε στην εφαρμογή των συμπεφωνημένων» ανέφερε χαρακτηριστικά, για να προσθέσει: «Διαφορετικά, το ευρώ δεν θα αντέξει στον χρόνο με την υπάρχουσα δομή. Εκτός αυτού θα ενταθούν, με απρόβλεπτες επιπτώσεις, οι αντιστάσεις κατά του ευρώ στο εσωτερικό μιας σειράς από χώρες της ευρωζώνης». Εν ολίγοις, να γδάρουμε ξανά την Ελλάδα για να πειθαρχήσουμε την Ιταλία ή ακόμη και τη Γαλλία.

Η άκαμπτη γραμμή Σόιμπλε δεν αποκλείεται να οδηγήσει σε διάσπαση τη σημερινή ευρωζώνη, καθώς είναι πολύ αμφίβολο αν οι χώρες του ευρωπαϊκού Νότου μπορούν να αντέξουν την εφαρμογή μιας συνταγής που οδηγεί σε οικονομικά αδιέξοδα, κοινωνική αναστάτωση και πολιτικές τερατογενέσεις. Ειδικά στην περίπτωση της Ελλάδας, αποτελεί τη χαριστική βολή στις αυταπάτες της κυβέρνησης Τσίπρα για μια γρήγορη και στοιχειωδώς ανεκτή κατάληξη της δεύτερης αξιολόγησης. Στην ίδια συνέντευξη, ο Σόιμπλε κάλεσε την ΕΚΤ να τερματίσει το συντομότερο δυνατό το πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης, στο οποίο τόσες φρούδες ελπίδες είχαν στηρίξει οι επιτελείς της κυβέρνησης. Επιπλέον, ξεκαθάρισε πως ένα πρόγραμμα χωρίς το ΔΝΤ θα απαιτήσει μια νέα διαπραγμάτευση και μια νέα συμφωνία (δηλαδή, τέταρτο Μνημόνιο), που θα πρέπει να εγκριθεί από τη γερμανική Βουλή.

Στο μεταξύ, το ΔΝΤ αναμένεται να αποσαφηνίσει τη στάση του στο ελληνικό ζήτημα μέσα στις επόμενες εβδομάδες- περιμένοντας, προφανώς, την ανάληψη της εξουσίας από τη νέα κυβέρνηση Τραμπ, στις 20 Ιανουαρίου. Πάντως ο εκπρόσωπός του Τζ. Ράις ήδη ξεκαθάρισε ότι, εάν η Γερμανία επιμείνει σε πρωτογενή πλεονάσματα 3,5% (το «εάν» είναι προφανώς ρητορικό), τότε η ελληνική κυβέρνηση θα πρέπει να περάσει νέα (αιματηρά) πακέτα μέτρων για να πιάσει αυτούς τους εξωπραγματικούς στόχους. Σε αυτή την ατμόσφαιρα, δεν προκάλεσε έκπληξη που το χθεσινό Euro Working Group δεν κατέληξε σε καμιά απόφαση για την επιστροφή των τροϊκανών στην Αθήνα, αφήνοντας την αξιολόγηση να σέρνεται στο διηνεκές- μαζί με τη δόση των 6 δισ ευρώ που μας χρωστάνε.

Το σκηνικό που διαμορφώνεται για την κυβέρνηση, σε ό,τι αφορά τις δανειακές υποχρεώσεις έναντι των πιστωτών, θυμίζει το πρώτο επτάμηνο του μοιραίου 2015. Μέχρι τον Απρίλιο, τα τοκοχρεολύσια που θα πρέπει να αποπληρώσει η Ελλάδα είναι μικρά και διαχειρίσιμα από τον κρατικό προϋπολογισμό. Ωστόσο από τον Απρίλιο αρχίζουν να αυξάνονται σημαντικά και κορυφώνονται δραματικά τον Ιούλιο, όπου θα πρέπει να αποπληρώσουμε 8,9 δισ (7,2 χρεολύσια και 1,7 τόκους). Το γεγονός αυτό προσθέτει άλλον ένα ισχυρό μοχλού εκβιασμού της κυβέρνησης Τσίπρα, που βλέπει τον πολιτικό χρόνο της να εξαντλείται και δεν αποκλείεται να οδηγηθεί, παρότι καθόλου δεν το επιθυμεί, σε αναγκαστική έξοδο μέσω εκλογών. Εάν συμβεί κάτι τέτοιο, το κεντρικό δίλημμα που θα τεθεί, είτε το θέλουν είτε όχι οι κυρίαρχες οικονομικές και πολιτικές δυνάμεις, είναι «ευρώ με διαρκές Μνημόνιο ή τέλος της λιτότητας με έξοδο από το ευρώ». Η στιγμή της αλήθειας πλησιάζει για όλους.
Read more...

Εκεί ήταν μια χώρα που λεγόταν «ΕΣΣΔ»…

0 comments
Στα τέλη του Δεκέμβρη συμπληρώθηκαν 25 χρόνια από τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης. Ήταν 25 προς 26 Δεκέμβρη 1991 όταν η κόκκινη σημαία έπαψε να κυματίζει στο Κρεμλίνο μετά από 74 χρόνια.
Τότε υπήρξαν εκατομμύρια άνθρωποι σε κάθε σημείο της Γης που, ανεξάρτητα από πολιτική και ιδεολογική τοποθέτηση, συναισθάνθηκαν τις αρνητικές συνέπειες αυτής της εξέλιξης. Οσα ακολούθησαν ξεπέρασαν ακόμα και την πιο δυσοίωνη φαντασία.  
Υπήρχαν όμως και οι άλλοι. Εκείνοι που, όπως έχω σημειώσει, στη θέση της Ένωσης Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών έστησαν την λέσχη της δικής τους… «ΕΣΣΔ»: Τη λέσχη της «Ένωσης Σαχλαμάρας Σπουδαιοφανών Δοκησίσοφων».
Είναι αυτοί που πρωτοστάτησαν σ’ ένα τρελό πανηγύρι «δημοκρατίας», «ελευθερίας» και «ευημερίας» πάνω στα «ερείπια του σιδηρού παραπετάσματος»… Μιλάμε για τους θαμώνες στο κλαμπ του «επιστημονικού κομπογιαννιτισμού», για τα εκλεκτά δείγματα του υβριδίου της γελοιότητας που προκύπτει από τη σύζευξη του πρωτόγονου αντικομμουνισμού με την ιδεολογική τύφλωση. 
Ένας από τους τελάληδες του χυδαίου αναθεωρητισμού της Ιστορίας σε εγχώριο επίπεδο (σε σημείο δικαιολόγησης ακόμα και των δοσίλογων της Κατοχής που τι να κάνουν οι καημένοι έπρεπε να αντιμετωπίσουν το ΕΑΜ και τους κομμουνιστές γι’ αυτό… αναγκάστηκαν να γίνουν δοσίλογοι) είναι ο Μαραντζίδης. Ο εν λόγω πριν λίγα χρόνια μας χάρισε τα φώτα του και στο θέμα της «απελευθέρωσης» που επέφεραν στον κόσμο και ειδικά στις πρώην σοσιαλιστικές χώρες οι ανατροπές του ’90.
Θαυμάστε:
«Αν κάτι εντυπωσιάζει πραγματικά τα τελευταία χρόνια είναι πως ο μετακομμουνιστικός κόσμος, οι χώρες δηλαδή που εξήλθαν ή εξέρχονται από τον κομμουνιστικό ολοκληρωτισμό, σημαδεύουν όλο και περισσότερο με την παρουσία τους τις διεθνείς εξελίξεις. Περίπου το ένα τρίτο του πλανήτη, που μέχρι πρότινος βρισκόταν στο περιθώριο, τώρα καταλαμβάνει νέα θέση. Η κατάρρευση του κομμουνισμού σε συνδυασμό με την παγκοσμιοποίηση έφερε τους πληθυσμούς των χωρών αυτών στο προσκήνιο της παγκόσμιας σκηνής (…) Τελικά, από μια παράξενη ειρωνεία της ιστορίας, είναι ο καπιταλισμός που απελευθέρωσε εκατοντάδες εκατομμύρια ανθρώπους από τις αλυσίδες τους (…) Οι μετακομμουνιστικές δημοκρατίες της ανατολικής Ευρώπης κατάφεραν μέσα σε είκοσι χρόνια κάτι εντυπωσιακό και ίσως πρωτοφανές στη σύγχρονη Ιστορία: τη διπλή μετάβαση, δηλαδή, την οικοδόμηση μιας οικονομίας της αγοράς, πλαισιωμένης ταυτόχρονα από δημοκρατικούς πολιτικούς θεσμούς»…αραντζίδης,«Καθημερινή», 26/8/2012)
Αφού, λοιπόν, παρακάμψουμε το γεγονός της φτώχειας και της λεηλασίας που υπέστησαν αυτές οι χώρες με το πέρασμά τους στον παράδεισο της καπιταλιστικής παγκοσμιοποίησης, αφού κλείσουμε τα μάτια στον περικυκλωμένο από τις φλόγες του πολέμου μεταψυχροπολεμικό κόσμο της «ειρήνης», αφού προσπεράσουμε το ντελίριο δημοκρατίας που θριαμβεύει με σημαιοφόρους τους ναζί, τους φασίστες και τους ακροδεξιούς από Ουκρανία μέχρι Τσεχία κι από Ουγγαρία και Πολωνία μέχρι Βαλτικές χώρες, ας έρθουμε να δούμε τώρα, στα 25 χρόνια μετά, το είδος της «εντυπωσιακής μετάβασης» για την οποία πανηγυρίζουν οι «σοφοί» πέριξ των καθεστωτικών σαλονιών.
Πάμε να δούμε πώς μετριέται η «ελευθερία» και η «δημοκρατία» της ανατροπής που συντελέστηκε το 1991, πρώτα και κύρια στην ίδια την πρώην Σοβιετική Ένωση, στη σημερινή Ρωσία, εκεί όπου οι Πούτιν και Μεντβέντεφ έχουν διακηρύξει την «οριστική ρήξη» με το σοβιετικό παρελθόν:
***
1ο) Μετά την πτώση της ΕΣΣΔ , ο πληθυσμός της Ρωσίας, λόγω της εκτίναξης της θνησιμότητας, μειώθηκε (σύμφωνα με την επίσημη στατιστική υπηρεσία της χώρας – Rosstat) κατά 7 εκατομμύρια, από τα 149 εκατομμύρια το 1993 στα 142 εκατομμύρια σήμερα. Υπολογίζεται, δε, ότι η μείωση του πληθυσμού μέχρι το 2025 θα φτάσει τα 18 εκατομμύρια και μέχρι το 2050 θα έχει ξεπεράσει τα 40 εκατομμύρια.
Ήταν ο ίδιος ο Πούτιν που τον Μάρτη του 2012, σε άρθρο του στην «Komsomolskaya Pravda», ενόψει των προεδρικών εκλογών ομολογούσε ότι «σήμερα ζουν στη Ρωσία 143 εκατομμύρια άνθρωποι σύμφωνα με εκτιμήσεις εμπειρογνωμόνων. Αν οι παρούσες συνθήκες παραμείνουν ίδιες, το 2050 ο πληθυσμός θα είναι 107 εκατομμύρια».
Ήδη μια δεκαετία νωρίτερα η 10η Σύνοδος της Γενικής Συνέλευσης της Ακαδημίας Ιατρικών Επιστημών της Ρωσίας, δημοσίευσε τα συμπεράσματά της σε άρθρο υπό τον τίτλο… «Αργός θάνατος». Όπως σημειωνόταν «οι διαστάσεις και η άνευ προηγουμένου αύξηση της θνησιμότητας και η χειροτέρευση της υγείας του πληθυσμού της Ρωσικής Ομοσπονδίας είναι τόσο σημαντικές που εμφανίστηκε η απειλή της εθνικής ασφάλειας της χώρας».
Το ποσοστό θνησιμότητας στη Ρωσία είναι τόσο υψηλό ώστε να συγκρίνεται με εκείνο χωρών της Αφρικής. Τα αίτια της αυξανόμενης θνησιμότητας αποδίδονται στην κατάρρευση του συστήματος Υγείας, της Πρόνοιας, στην κακή διατροφή και στην υπαγωγή των Ρώσων σε καθεστώς στρεσογόνων καταστάσεων, όπως η ανεργία.
***
2ο) Σύμφωνα με τα στοιχεία που παρέθεσε στην «LeMonde» ο Ανατόλι Βισένσκι, διευθυντής του δημογραφικού ινστιτούτου της Μόσχας, στη Ρωσία «ο ένας στους τρεις άνδρες πεθαίνει μεταξύ 20 και 60 ετών. Οι Ρώσοι άνδρες έχουν σήμερα προσδόκιμο επιβίωσης τα 61,4 έτη. Ο μέσος όρος ζωής των Ρώσων είναι κάτω από πολύ φτωχότερες χώρες, όπως π.χ. το Μπαγκλαντές». Δηλαδή το προσδόκιμο ζωής των ανδρών στη Ρωσία λίγο απέχει από τα επίπεδα που ίσχυαν την εποχή του τσάρου!
Ανάμεσα στα άλλα αίτια σημειώστε κι αυτά:
α) Σύμφωνα με τους επιστήμονες γιατρούς της Ακαδημίας Ιατρικών Επιστημών της Ρωσίας «οι συνέπειες των γκορμπατσοφικο-γελτσινικο-πουτινικών μεταρρυθμίσεων οδήγησαν στο γεγονός ότι μέσα σε 10 χρόνια (1989 – 1999) όλες οι κατηγορίες ασθενειών στη Ρωσία αυξήθηκαν κατά 15,4%».
β) Στη χώρα που επί ΕΣΣΔ υπήρχε το καλύτερο σύστημα υγειονομικής περίθαλψης στον κόσμο, σήμερα έχουμε το φαινόμενο της κατάρρευσης του συστήματος Υγείας με τη Ρωσία να παρέχει για την υγεία το 4,2% του ΑΕΠ έναντι 8%-10% κατά μέσο όρο στη Δύση.
γ) Ακόμα ένας αριθμός «ελευθερίας» και «ευημερίας»: Μόνο από τη μαζική έξαρση του αλκοολισμού που σημειώθηκε μετά την ανατροπή, σε διάστημα μιας 20ετίας στη Ρωσία έχασαν τη ζωή τους πάνω από 3 εκατομμύρια άνθρωποι! Σήμερα υπολογίζεται ότι κάθε χρόνο 500.000 Ρώσοι πεθαίνουν από το αλκοόλ! Ας κάνουμε μια σύγκριση: Στα 10 χρόνια πολέμου στο Αφγανιστάν σκοτώθηκαν 12.000 στρατιωτικοί. Με άλλα λόγια, από το αλκοόλ πεθαίνουν κάθε χρόνο στη μετασοβιετική Ρωσία 40 φορές περισσότερα άτομα από όσα σκοτώθηκαν στις στρατιωτικές απώλειες που είχε σε 10 χρόνια η Σοβιετική Ένωση στο Αφγανιστάν. Σύμφωνα με την έκθεση της «Εστίας πολιτών της Ρωσίας» η επιδημία αλκοολισμού έχει οδηγήσει στο εκπληκτικό φαινόμενο η θνησιμότητα των ελευθέρων ανδρών να είναι τριπλάσια εκείνων που είναι κρατούμενοι στις φυλακές…
δ) Μόνο τη δεκαετία 1999 – 2009, όπως καταγράφεται από την υπηρεσία του ΟΗΕ, ο αριθμός των ναρκομανών αυξήθηκε κατά 60%. Στη σημερινή Ρωσία (στοιχεία της ρώσικης ομοσπονδιακής υπηρεσίας – FSKN) υπάρχουν πάνω από 5 εκατομμύριο άνθρωποι εθισμένοι στα ναρκωτικά. Πάνω από 800.000 Ρώσοι έχουν πεθάνει από το 2001 λόγω της χρήσης ναρκωτικών. Τα κέρδη των εμπόρων ναρκωτικών υπολογίζεται ότι ξεπερνούν ετησίως τα 75 δισ. δολάρια, αφού η Ρωσία έχει μετατραπεί στη μεγαλύτερη αγορά ηρωίνης με το 20% του παγκόσμιου εμπορίου του συγκεκριμένου «προϊόντος» να διενεργείται στο έδαφός της. Μόνο από το Αφγανιστάν εκτιμάται ότι διακινείται ετησίως στα εδάφη της Ρωσίας ηρωίνη αξίας 4,5 δισ. ευρώ…
***
3ο) Τρομακτικά διαμορφώθηκαν τα στοιχεία για τη θνησιμότητα των παιδιών και μητέρων μετά την πτώση της ΕΣΣΔ. Η θνησιμότητα των παιδιών στον πρώτο χρόνο της ζωής τους έφτασε να είναι έως και 2 φορές υψηλότερη απ’ ό,τι στις οικονομικά αναπτυγμένες χώρες.
Ο παιδικός πληθυσμός, σύμφωνα με τα στοιχεία του 2009, είχε μειωθεί τουλάχιστον κατά 12%. Η μητρική θνησιμότητα στη Ρωσία καταγράφηκε έως και κατά τουλάχιστον 5 φορές υψηλότερη απ’ ό,τι στις οικονομικά αναπτυγμένες χώρες.
Σημειώστε: Από τα μεγαλύτερα θύματα της ανατροπής στη Σοβιετική Ενωση, και όχι μόνο, ήταν τα παιδιά. Η ίδια η διευθύντρια της ΓΙΟΥΝΙΣΕΦ, η Κάρολ Μπέλαμι, είχε αναγκαστεί να παραδεχτεί, παρουσιάζοντας την έκθεση του 2004, ότι «η οικονομική ανάπτυξη (σ.σ. μετά το 1990) στην Ανατολική Ευρώπη και την πρώην ΕΣΣΔ απέκλεισε τα παιδιά».
Σύμφωνα με τα υπάρχοντα στοιχεία (και πάλι της ΓΙΟΥΝΙΣΕΦ), ένα στα τρία παιδιά έφτασαν στην «μετακομμουνιστική» Ρωσία να ζει κάτω των ορίων της φτώχειας. Στις ρωσικές πόλεις να κυκλοφορούν πάνω από 2 εκατομμύρια «παιδιά του δρόμου», ενώ πάνω από 700.000 παιδιά να βρίσκονται σε ιδρύματα, «παρατημένα» από τις οικογένειές τους.
Και κάτι ακόμα: Κάθε χρόνο στη μετασοβιετική Ρωσία εξαφανίζονται πάνω από 30.000 παιδιά, τα οποία είτε καταλήγουν στη «βιομηχανία» λευκής σαρκός, την παιδική πορνεία, είτε θυσιάζονται στο εμπόριο οργάνων…
***
4ο) Η «σπουδαία», κατά ορισμένους, μεταβατική διαδικασία από το σοσιαλισμό στην άγρια «οικονομία της αγοράς» και στους «δημοκρατικούς πολιτικούς θεσμούς», συνοδεύτηκε, κατά την πρώτη μόνο δεκαετία, από πρωτοφανή στην ιστορία αύξηση των κοινωνικών νοσημάτων, όπως είναι η φυματίωση, η σύφιλη, η ναρκομανία, οι μολυσματικές ηπατίτιδες.
Η θνησιμότητα από φυματίωση σε σύγκριση με το 1990 αυξήθηκε κατά 2,5 φορές. Από το 1990 έως το 1997 η νοσηρότητα από σύφιλη αυξήθηκε κατά 64 φορές.
Εν έτη 2015 μια ασθένεια που θα έπρεπε να έχει εξαφανιστεί, η φυματίωση, εμφάνισε 10,4 εκατομμύρια νέα κρούσματα παγκοσμίως. Όπως εξήγησε πριν από λίγο καιρό στην Επιτροπή Κοινωνικών Υποθέσεων της ελληνικής Βουλής ο κ. Μιχάλης Κουμπής, (πρόεδρος της Ελληνικής Πνευμονολογικής Εταιρείας)
«ένα μεγάλο πρόβλημα επανεμφάνισης της φυματίωσης ήταν και η κατάρρευση υγειονομικών συστημάτων. Για παράδειγμα, η πρώην Σοβιετική Ένωση με τη διάλυσή της είχε και κατάρρευση του υγειονομικού της συστήματος και, εν συνέχεια, χιλιάδες κόσμου από τις χώρες αυτές όδευσε προς την Ευρώπη, κουβαλώντας μαζί και το πρόβλημα της φυματίωσης».   
Μια ματιά στα στοιχεία του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας πείθει ότι στο πλαίσιο του σοβιετικού κράτους, στα πρώτα μόλις χρόνια της νεαρής Σοβιετικής Ένωσης, εξαλείφθηκαν οι μολυσματικές ασθένειες. Αυτές που αναβίωσαν στη Ρωσία ακριβώς την επόμενη μέρα από την… «απελευθέρωσή της».  
***
5ο) Ας μιλήσουμε, τώρα, για την «ελευθερία» της.. φτώχειας: Σύμφωνα με τη ρωσική στατιστική υπηρεσία «Rosstat», μόνο στο πρώτο τρίμηνο του 2015 ο αριθμός των Ρώσων, τα εισοδήματα των οποίων δεν ξεπερνούσαν το ελάχιστο επίπεδο διαβίωσης, αυξήθηκαν σε σχέση με το 2014 κατά 6,7 εκατομμύρια άτομα και ανήλθαν στα 23 εκατομμύρια! Πρόκειται το 16% του πληθυσμού.
Με άλλα λόγια 1 στους 6 Ρώσους «ζει» – επισήμως – σε συνθήκες φτώχειας, που σημαίνει ότι δεν διαθέτει ούτε καν τα 123 ευρώ μηνιαίως που έχουν ορίσει οι ρωσικές αρχές σαν όριο της φτώχειας στη χώρα…
Σύμφωνα, δε, με τον διευθυντή του Ινστιτούτου Οικονομίας της ρωσικής Ακαδημίας Ρουσλάν Γκρίνμπεργκ «μόνο το 20% του ρωσικού πληθυσμού ζει άνετα. Για το ήμισυ σχεδόν του πληθυσμού η ζωή είναι απλώς μια μάχη επιβίωσης»…
***
6ο) Πάμε τώρα στην άλλη όχθη της… «ελευθερίας»: Σύμφωνα με την έκθεση (GlobalWealthReport) της CreditSuisse για το 2014:
Το 10% των πλουσιότερων ανθρώπων στη Ρωσία κατέχει το 85% του πλούτου της χώρας και από αυτούς το 1% των πλουσίων της χώρας κατέχει το 74% του συνολικού πλούτου της Ρωσίας! Η «επίδοση» κατατάσσει τη Ρωσία στη χώρα με τη μεγαλύτερη κοινωνική ανισότητα στον πλανήτη. 
Επίσης: Σύμφωνα με την αξιολόγηση και κατάταξη των πλουσιότερων ανθρώπων της Ρωσίας, ο αριθμός των Ρώσων δισεκατομμυριούχων σε σχέση με το 2004 τριπλασιάστηκε και από τους 36 πήγε στους 111. Αυτοί οι 111 άνθρωποι – σε ένα πληθυσμό 143 εκατομμυρίων – κατέχουν το 20% σχεδόν του συνολικού πλούτου. Οι 20 πλουσιότεροι εξ αυτών διαθέτουν περιουσία άνω των 227 δισ. δολαρίων. 
Επίσης: Το 2013 η αξία των περιουσιακών στοιχείων των 200 πλουσιότερων Ρώσων επιχειρηματιών είχε καταμετρηθεί στα 488,3 δισ. δολάρια, δηλαδή κατά 42 δισ. δολάρια περισσότερα σε σχέση με την προηγούμενη χρονιά. 
***
Αν μη τι άλλο, τα παραπάνω στοιχεία είναι εντυπωσιακά. Εντούτοις, συνεχίζουμε να υποστηρίζουμε ότι ποτέ δε θα γίνουν τόσο «εντυπωσιακά» όσο «εντυπωσιακή» είναι η «επιστημοσύνη», η «αντικειμενικότητα» και η σαχλαμάρα εκείνων που τα βαφτίζουν μετάβαση στην… «ελευθερία» και στη… «δημοκρατία». 
Πηγή: thepressproject.gr
Read more...
 
Αριστερή Διέξοδος © 2011 DheTemplate.com & Main Blogger. Supported by Makeityourring Diamond Engagement Rings

You can add link or short description here

Google+